Petra-Maria Wencelowa-Bulankec

Schauspielerin

Petra-Maria Bulankec-Wencelowa so w Budyšinje narodźi a wotrosće. Po swojim wukubłanju jako dźiwadźelnica na Wysokej šuli za dźiwadło “Hans-Otto” w Lipsku přińdźe na dwě lěće do dźiwadła w Budyšinje. Zhromadnje ze swojim mandźelskim pozdźišo do Drježdźan přećahny a hraješe na Sakskich krajnych jewišćach w Radebeulu.

 

W hrajnej dobje 2003/2004 hraješe w ansamblu NSLDź. 2005 přewza nawod Serbskeho dźěćaceho dźiwadła, w kotrymž bě sama prěnje nazhonjenja jako dźiwadźelnica zběrała. Nimo toho nawjeduje wot 2010 Serbsku lajsku dźiwadłowu skupinu Konjecy-Šunow.

Hdźe a kak so Wam teksty najlěpje wuknu? A maće wosebitu strategiju za to?

Najradšo dopołdnja něhdźe nutřka – a činju to jara žiwje a tekst wótře rěčo.

Što bě za Was najnjewšědniša situacija na jewišću?

To běše raz na probje za „Són swjatojanskej´ nocy“, hdźež smědźach rjanu Helenu hrać. W lubosćinskej scenje z Lysanderom z hłowu bojaznje do so zrazychmoj. Nó, běchmoj młodaj, hišće nic tak trenowanaj, ale połnaj energije. Wón sej při tym nós złama a ja mějach šok. Jako něštodnjow pozdźišo tute městno znowa zwučowachmoj, poča mje njejapcy płač třasć, dokelž je mje njezbožowna situacija hišće raz hrabnyła. Hakle, hdyž smój pohiby dokładnje koordinowałoj, móžachmoj scenu zaso hrać. Po tym njejsym ženje wjace – hač do nětka – mužej při luboćinkowanju nós złamała.

Wo kotrym powołanju sće jako mała šulerka soniła?

Wo rejwarce.

Kotre tři wěcy maće stajnje sobu?

Lubosćinski list swojeho mandźelskeho, wobalku z dobropisami, aktualny kruch.

 

« wróćo